Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8766 K.2019/19882

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12- 463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince kararda belirtilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, tüm bu hususlar bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın adli para cezası olmasına rağmen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluğu hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi,