Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8909 K.2019/22200

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin olay tarihinde tanzim edilen 26.04.2015 tarihli raporunda, “çekilen grafilerde nazal fraktür saptandığı” belirtilmesine rağmen, Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.05.2015 tarihli raporunda ise; ''üst çene sağ- sol 1. Dişlerde hafif mobilite saptandığı ve yaralanmanın kemik kırığına neden olmadığının'' kayıtlı olduğu, bu haliyle, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, buradan mağdurun vücudunda kemik kırığı bulunup bulunmadığı,

kemik kırığı varsa hayat fonksiyonlarına etkisini gösterecek şekilde rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile Antalya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün raporu ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Hükmün gerekçe kısmında sanığın mağdura kafa atmak suretiyle yaraladığı kabul edilerek silahtan sayılan aletten bahsedilmediği halde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanığın eylemini silahtan sayılan aletle işlediği belirtilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

3) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,