Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9054 K.2019/17653

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Müşteki ...'in soruşturmada, sanığın aracına sopa ile vurduğunu, daha sonra sopa ile üzerine geldiğini, kendisinin eline şemsiyeyi aldığını, herhangi bir darp olayı olmadığını, özel güvenlik görevlisinin araya girdiğini belirterek aracına zarar veren, hakaret ve tehdit eden sanıktan şikayetçi olduğuna dair beyanı, kovuşturmada ise, elindeki şemsiyeyi kalkan olarak kendini korumak amacıyla kullandığını, sanığın elindeki sopa ile aracına vurduğunu belirterek yaralandığına dair bir beyanda bulunmadığı, tanık ...'in, sanığın elinde sopa, müştekide ise şemsiye olduğu,

tarafların birbirlerine vurmak için uğraştığı, bu esnada itiş kakış olduğu ancak kendisinin araya girdiği şeklindeki ifadesi, sanığın eşi olan ve soruşturmada dinlenen ...'ın ise sanığın müştekinin aracına zarar verdiği, devamında şahısların tartıştığından bahsettiği, yaralama veya yaralamaya teşebbüs eyleminden bahsetmediği, sanığın ise aşamalarda, yüklenen suçu inkar ettiği ve müştekiye ait doktor raporu da olmadığı anlaşılmakla, sanığın müştekiye sopa ile bir iki kez vurduğu şeklinde sonradan değişen tanık Hasan Hüseyin'in kovuşturma beyanına hangi gerekçe ile itibar edilmediği hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında teşebbüs hükümleri uygulanırken, kanun ve maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,