Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9221 K.2019/18259

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde yer alan “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” ve 6099 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik ile “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükümleri gözetilmeden, sanığın 31/03/2010 tarihinde bildirdiği adres yerine, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın duruşmadan haberdar edilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,