Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9254 K.2019/17171

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih, 2009/6-230 Esas- 2010/32 karar sayılı ilamı karşısında, ertelenen “2 yıl 1 ay” hapis cezasının denetim süresinin en az “2 yıl 1 ay” olacağı gözetilmeden, denetim süresinin “2 yıl” olarak belirlenmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nin 51/7. maddesi gereği, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi yerine "cezaların aynen infazına" karar verilerek infazın kısıtlanması ve TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına ilişkin karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “2 yıl” ibaresi çıkartılarak yerine “2 yıl 1 ay” ibaresi eklenmesi,