Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9304 K.2019/17926

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan hükmün, açıklanmasına karar verilen yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Mağdur hakkında Bozüyük Devlet Hastanesince düzenlenen olay tarihli raporda ''sağ kulakta 2 cm.'lik cilt, cilt altı kesi '' mevcut olduğu, kati raporunun plastik cerrahi uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği, Bozüyük Devlet Hastanesinin 30.09.2010 tarihli raporunda mağdurun yaralanmasının hayatını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunduğu ve yüzünde sabit ize neden olmadığı belirtilmiş ise de; söz konusu raporun genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlendiği,

yüz sınırları içinde meydana gelen yaralanmasının sabit iz oluşturup oluşturmadığı hususunun olay tarihi üzerinden 6 ay geçtikten sonra değerlendirilmesi gerektiği, mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen raporun bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlar temin edilip, mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü ya da bünyesinde Plastik Cerrah ya da Adli Tıp Uzmanı ünvanlı yekili doktor bulunan Üniversite Hastanesine sevki ile yaralanmasının niteliği hususunda TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları içerecek şekilde ayrıntılı raporu aldırılarak,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Tarafların beyanları ve dosya kapsamından taraflar arasında sahibi oldukları köpekler nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve mağdurun kavganın karşılıklı olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,