Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9328 K.2019/18035

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında yarı oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenen ceza üzerinden, aynı Kanun’un 86/3-e maddesince artırım yapıldıktan sonra sırasıyla; 87/3. ve 62. maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılırken, sanığın ''1 yıl 15 ay hapis'' cezası yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 3 ay hapis" cezasına karar verilmesi,

4) Sanık hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hükümde unutulmuş ise de; hak yoksunluğunun kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyet kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi de dikkate alınarak, hak yoksunluğu konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,