Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9426 K.2019/19186

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Müşteki sanık ...'ın 27.05.2015 günlü oturumda şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında; katılan sıfatı olmadığı ve bu bağlamda hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz başvurusunun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. Maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİ,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında tekerrüre esas olan Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarih 2011/537 Esas, 2012/189 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümle maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilamı olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uzlaşma işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,