Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9442 K.2019/17091

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hüküm tarihinde İskilip Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, hükmün açıklandığı 24/11/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek veya SEGBİS aracılığı ile savunması alınmayarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193/1. ve 196. maddelerine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın mağduru hem duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına hem de kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sonuca etkili olmamakla birlikte, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK'nin 87/1-a maddesi gereği bir kat artırım yapıldığında “2 yıl 12 ay” yerine “3 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,