Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9489 K.2019/19297

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümleri 19.01.2016 havale tarihli temyiz ve süre tutum dilekçesinde “sanık” sıfatıyla temyiz etmesi, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 16.02.2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde hükümlere katılan sanık sıfatıyla itiraz ettiğini ve sanık ... hakkında verilen beraat kararının da bozulmasını talep ettiğini bildirmesi karşısında, sanık müdafiinin süresinden sonra 'katılan' sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2007 tarihli 2005/514 Esas - 2007/95 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha hafif cezayı içeren Hatay 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2013/455 Esas - 2014/139 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik şartlarını gerçekleştiren İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2007 tarihli 2005/514 Esas - 2007/95 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 81 ve 29. maddeleri uyarınca hükmolunan 23.12.2009 kesinleşme tarihli 18 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınmasına,

sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeni ile 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinin 3.fıkrası uyarınca hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına” cümlesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,