Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9525 K.2019/8243

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, katılan vekilinin temyiz ve itirazı üzerine, hüküm verilerek dosyadan el çektikten sonra 28.10.2015 tarihli ek karar ile katılan lehine vekalet ücretine karar verilmişse de, vekalet ücreti verilmemesine ilişkin kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu ve hükümden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, 28.10.2015 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin ve hükme esas alındığı belirtilen kati adli raporun fiziken dosyada ve UYAP'ta denetime imkan verecek şekilde bulundurulmaması,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında kayıt bulunmaması ve bu ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmemesi karşısında, maddede öngörülen diğer şartlar açısından da bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, "evveliyatında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükmünün uygulanmaması,

3) Duruşmalarda kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,