Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9669 K.2019/16749

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, sanığın Berkan'ı kasten yaralamasına ilişkin hükmün incelenmesinde;

1) Sanığın eylemi sonucunda katılanı hem yüzde sabit iz oluşturacak hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği sanık hakkında hüküm kurulurken yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kırıktan TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması,

Kabule göre de;

2) Sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3 maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası”nın katılanın yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında sanığın “2 yıl 15 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “3 yıl 3 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,