Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9819 K.2019/16530

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan ve bu konuda mahkemece verilmiş bir karar bulunmayan sanığın başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü olmasına rağmen, 18.11.2015 tarihli son celsede duruşmaya getirtilmeden, yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması karşısında; soruşturma ve kovuşturma aşamasında taraflara uzlaşmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,