Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/10047 K.2020/17211

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş aralığında bulunduğu, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılması, sosyal inceleme yaptırılmaması halinde ise bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği, gerekçeli kararda sosyal inceleme raporunun alınmama gerekçesinin gösterildiği ve suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle de 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı silahla basit kasten yaralama suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılması için 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Gerekçeli karar başlığında ...'in sıfatının suça sürüklenen çocuk yerine sanık olarak gösterilmesi,

3) Suça sürüklenen çocuğun, adli sicil kaydına göre daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesindeki zorunluluk gereğince TCK'nin 50/1.

maddesinde düzenlenen "adli para cezası" dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilerek TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

4) Suça sürüklenen çocuk hakkında tesis edilen hükümde 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında iddia, mahkeme kabulü ve dosya kapsamında bulunmadığı halde ''birden fazla nitelikli hal ile eylemin gerçekleştirildiği'' gerekçe gösterilerek takdiren hapis cezasının tercih edildiğinin belirtilmesi,