Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/1023 K.2020/5082

Müessir fiil suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4, 457/1, 51/1, 55/3 ve 59/2. maddeleri gereği 271,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ceyhan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2005 tarihli ve 2005/313 Esas, 2005/823 Karar sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuğun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4, 457/1, 51/1,

55/3 ve 59/2. maddeleri gereği 271,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/882 Karar sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli ve 2019/341 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 30.12.2019 tarihli ve 2019/13675 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 tarihli ve 2020/2559 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında,

uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gibi, kabule göre de önceden verilmiş bir hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı bulunmadığından, erteli cezanın aynen infazı yerine hükmün açıklanmasına karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.