Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/10422 K.2020/14476

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanıklar ..., ... ve ... haklarında hükmolunan cezaların nevi ve miktarları itibariyle 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesine göre katılan sanıklar müdafiinin mürafaa talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

1) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık (1981) ...’a karşı; ... hakkında ...’a karşı; (1981) ... hakkında ...’e karşı; (1988) ... hakkında ...’e karşı; ... hakkında ... ’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarları itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşıldığından, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Katılan sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...’a karşı; katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’ya karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına yönelik kendi müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin hükümlerin gerekçesine yönelik olmadığı gibi, kendi müvekkilleri hakkında verilen beraat hükümlerini temyiz etmede hukuki yararlarının da bulunmadığı anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz talebinin isteme aykırı REDDİNE,

3) Katılan sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına yönelik katılan sanık ... müdafiinin ve katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’ya karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına yönelik katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

4) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılan sanık ... hakkında yapılan yargılamaya konu suç vasfının tespitinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, katılan sanık ... ile katılan sanık ...’ın annesi ...’nin komşu oldukları, aralarında sınır anlaşmazlığı bulunduğu, olay günü ...’ın da aralarında bulunduğu “...” soyisimli kişilerin, ...’nin bahçesine çekmiş olduğu çitleri yerinden sökmeleri üzerine ... ile tartışma yaşadıkları, bunun üzerine ...’nin oğlu ...’ı arayarak olay yerine çağırması şeklinde gelişen olayda, katılan ... tarafından sanığa yönelik olarak gerçekleştirilen hangi hareketin, ne şekilde haksız tahrik teşkil ettiği denetime imkan verecek şekilde tartışılıp,

ulaşılan vicdani kanaatin tutanaklara yansıtılması suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 29. maddesi gereği (½) oranında haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza miktarının, katılanın hayati tehlike geçirdiğinden bahisle aynı Kanun’un 87/1-d maddesi gereği (1) kat artırılması sırasında uygulama maddesinin, TCK'nin 87/1-d maddesi yerine TCK'nin 87/1-3 maddeleri şeklinde hatalı gösterilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,