Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/10718 K.2020/14606

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarih ve 2012/1345 Esas- 2014/478 sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 15.02.2015 tarihinde tehdit suçunu işlemesi nedeni ile yargılanarak İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince 11.12.2015 tarihinde tehdit suçundan TCK’nin 106/1.

(1.cümle), 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 12.01.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla; sanığın denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümle ile tanımlanan tehdit suçunun,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığından dolayı söz konusu ihbar edilen ilamdaki suç yönünden kanun değişikliği kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden sorularak anılan suç yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre,

açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,