Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11026 K.2021/1107

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında müştekiye yönelik kasten basit yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2005 gün ve 140-143 sayılı kararı uyarınca, gerek bir mahkûmiyete ek, gerekse bağımsız olarak hükmedilen güvenlik tedbirlerinin, kesin nitelikteki hükümlere de her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağı gözetilerek; sanık hakkında TCK’nin 53. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenebilir olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın adli para cezası olmasına rağmen, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluğu hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi,