Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11164 K.2020/17856

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik silahla tehdit, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'nın, mağdur ...'ı hem kemik kırığına hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 87/3 ve 87/1-c maddeleri) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık ... hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2006 tarih ve 2006/189 Esas, 2006/584 Karar sayılı ilamı ile müessir fiil suçundan verilen, 25.02.2009 tarihinde kesinleşen, 07.12.2011 tarihinde infaz edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık ... hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, sanıklar hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur ...'nın iş yerinde sanık ..., kardeşi ... ve arkadaşları ... ile mağdur arasında yaşanan karşılıklı yaralama ve mağdurun iş yerine zarar verme olayından sonra, sanık ...'in olay yerinden uzaklaşırken mağdura hitaben söylediği iddia ve kabul edilen "dükkanı açmayacaksınız" şeklindeki sözün TCK’nin 106/1-2. cümlesi kapsamında basit tehdit suçunu oluşturduğu ve takibinin şikayete bağlı olduğu,

mağdur ...’nın 16.05.2013 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği, sanığın da aynı celsede şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 73/4. ve CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığın TCK'nin 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,