Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11395 K.2020/14721

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, yakalama emri ile başka mahkemede savunmasının alınması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın, müştekiyi, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesi kapsamındaki silahtan sayılan bıçak ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca tayin olunan hapis cezasının, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca "5 yıl" hapis cezasına çıkartılması gerekirken, yazılı şekilde "3 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,