Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11398 K.2020/18005

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-e, 106/1-1.cümle, 152/1-a, 125/1. maddeleri gereğince silahla basit kasten yaralama, tehdit, kamu malına zarar verme, hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, sanığa yüklenen tüm suçlar bakımından soruşturma aşamasında uzlaşmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, kovuşturma aşamasında sanık hakkında tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından beraat hükmü kurulup kesinleştiği, yaralama eyleminin ise uzlaşmaya tabi TCK'nin 86/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla,

sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,