Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11432 K.2020/15030

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanıklar müdafilerinin ayrı ayrı vermiş oldukları dilekçe içeriğinden, sanık sıfatıyla verilen hükümleri temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Müşteki sanıklar hakkında dosya kapsamında verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, temyizi kabil olmadığından, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında müşteki sanık ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Müştekinin yaralanmasına ilişkin, Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen adli rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle müştekinin hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyen kemik kırığına ve hayati tehlike oluşacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 87/3 ve 87/1-d maddeleri) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun ve sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında TCK'nin 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri üzerinden belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasının, aynı maddenin son fıkrası gereğince 5 yılın altında kalması sebebiyle 5 yıla çıkarılırken uygulama maddesi olan TCK'nin 87/1-son maddesinin gösterilmemesi,

d) Sanık hakkında TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nin 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

e) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/8 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,