Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11995 K.2020/17250

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar Ayhan ve Hüseyin hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit; sanık ... hakkında hakaret; sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar Mustafa ve Hüseyin'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılanlar Mustafa ve Gönenç'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında katılanlara yönelik 5237 sayılı TCK'nin 86/2 (iki kez), 125/1-4, 106/2-c, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, suç tarihi itibarıyla TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen "basit kasten yaralama" suçu ve TCK'nin 125/1-4. maddelerinde düzenlenen "hakaret" suçu uzlaştırma kapsamında bulunsa da, uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nin 106/2-c maddesinde düzenlenen "birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit" suçu ile birlikte işlenmiş olmaları nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığı,

ancak sanık hakkında "birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit" ve "hakaret" suçlarından beraat kararı verilmesi nedeniyle, katılanlar Mustafa ve Gönenç'e yönelik kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaşmanın mümkün hale geldiği anlaşılmakla; katılanlar ile sanık arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan ...'nın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 4) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik TCK'nin 86/2, 86/3-b, katılan ...'e yönelik TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35 ve TCK'nin 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, suç tarihi itibarıyla anılan suçların uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen "mala zarar verme" suçunun uzlaşma kapsamına alındığı,

ayrıca hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklinde değiştirildiği ve bu haliyle TCK'nin 86/2, 86/3-b maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun mağdurunun Mert,

TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun mağdurunun Hüseyin olması ve sanık hakkında katılan ...'e yönelik TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddelerinde düzenlenen kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle, katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçu yönünden uzlaşmanın mümkün hale geldiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, katılan ... ile sanık arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,