Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12018 K.2020/17941

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanığın katılanın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 3 yıldan az olması halinde, verilen cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 3 yıla çıkartılması ve diğer indirim maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2011 tarihli 2010/155 Esas - 2011/103 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan ve TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçların da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorularak, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,