Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12027 K.2020/16188

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemini üstsoyu olan babasına karşı, 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan “bıçakla” gerçekleştirdiği ve sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan 08.05.2012 tarihli kesin raporda mağdurun, “hayati tehlike geçirdiği ve organlarından birinin(dalağının) işlevini sürekli yitirdiği (uzuv tatili)” şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, birden fazla nitelikli hâl ihlaline neden olarak atılı suçu işleyen sanık hakkında, suçun işleniş şekli,

kastının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ile aynı Kanun’un 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” dikkate alınarak, TCK’nin 86/1. maddesine göre temel cezaya hükmedilirken, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından,

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, aynı Kanun’un 86/3-son maddesi gereği (½) oranında artırılması suretiyle belirlenmesi gereken ceza miktarı “1 yıl 15 ay” hapis cezası iken, hesap hatası neticesinde “2 yıl 3 ay” hapis cezası olarak tespiti; yine bu miktarın, TCK’nin 87/2-b maddesi uyarınca (2) kat artırılması neticesinde hükmedilmesi gereken ceza miktarı “3 yıl 45 ay” hapis cezası iken, hesap hatası neticesinde ve (1) kat artırım uygulanmak suretiyle “4 yıl 6 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi, sonuca etkili görülmediğinden,

Sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-son, 87/2-b maddelerine göre belirlenen ceza miktarının 8 yıl hapis cezasının altında kalması sebebiyle, aynı Kanun’un

87/2-son maddesi gereği “8 yıl” hapis cezası olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nin 87/2-son maddesi yerine TCK’nin 87/1-son maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılmış olması, mahallinde telafisi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.