Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12181 K.2020/15499

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son maddeleri uyarınca cezasının 8 yıldan az olamayacağı dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında, sanığa zorunlu müdafii tayini gerektiğinden, müdafii atanmadan yargılama yapılmak ve sorgusu sırasında zorunlu müdafii bulundurulmadan savunması alınmak suretiyle, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/2-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/8 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle de, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,