Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12208 K.2020/16655

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ...’nin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Sanığın yüzüne karşı verilip 15.06.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 29.06.2016 havale tarihli dilekçe ile sanığın yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Sanık ... hakkında Ensar Turan'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Müşteki ... hakkında düzenlenen Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.03.2014 tarihli, 391 sayılı adli raporunda “sol göz çevresinde kırmızı- mor ekimoz, sol lomber bölgede yaklaşık 5 cm. düzgün sınırlı yüzeysel kesi, sol 8-9 kot hizasında ciltte yaklaşık 5 cm. abrazyon, zigomatik arkta vücut fonksiyonlarının orta (3) derecede etkileyecek nitelikte deplase fraktürü” olduğunun bildirildiği;

ancak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi ile yüzde sabit iz konusunda değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları, raporları,

varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı ve yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

b) Taraflar arasında suç tarihinde çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olaya ilişkin “ilk haksız hareketin hangi sanığın eyleminden kaynaklandığı tespit edilemeyecek şekilde başladığı” şeklindeki kabul karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarına göre, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (¼) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,