KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/12481 E., 2020/8069 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, basit yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı basit yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanıkların mağdur ...'e karşı kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanıklar hakkında, mahkemenin 23.01.2008 tarihli ve 2007/66 Esas - 2008/10 Karar sayılı ilk kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 87/1-c, 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasına karar verildiği, hükümlerin sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2014 tarihli ve 2013/12512 Esas - 2014/9692 Karar sayılı ilamı ile sanıkların eyleminin 86/1 ve 87/1-c maddeleri kapsamında kaldığı ve bu eylemi yargılama görevinin de Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı cihetle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu,
bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c, ve 62. maddeleri uyarınca "2 yıl 6 ay hapis cezası" tayin edildiği ve kazanılmış haklarının gözetilmemesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığının anlaşılması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/12481, K. 2020/8069, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama