Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12776 K.2020/12632

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21/02/2017 gün ve 2017/305 Esas, 2017/299 Karar sayılı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2017 gün ve 2017/305 Esas, 2017/299 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2016 tarihli iddianamesi ile TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 125/1-4, 151/1, 53, 63.maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan davada, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince 29.06.2016 tarihinde TCK’nin 81/1, 35/2, 151/1, 125/1-4, 53, 63 maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, daha ağır kanun maddesinin uygulanması talebiyle hakkında görevsizlik kararı verilen sanık hakkında TCK’nin 87/2-son maddesinin ek savunma verilmeden uygulanmış olması konusundaki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2017 gün ve 2017/305 Esas, 2017/299 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,