Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12830 K.2020/18355

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ... ve vekilinin talimatla alınan 30.11.2015 tarihli beyanlarında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmelerine rağmen katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de süresinde temyiz dilekçesi verip sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösteren müşteki vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkının bulunduğu anlaşılmakla; CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya “katılan”, vekilinin “katılan vekili” olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, katılana yönelik aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda sanıkların ve sanıklar müdafiinin savunmalarına göre, aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

2) Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, sanıklar ... ve ... ile sanık ...'ın aynı fikir ve eylem birliği içerisinde, iştirak halinde mağdura karşı silahla kasten yaralama suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, tüm sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle gereğince, TCK’nin 86/1,3-e, 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, sanıklar ... ve ...’un eylemleri müstakilen değerlendirilerek farklı kanun maddelerinin uygulanması ile farklı cezalara hükmedilmesi suretiyle eksik cezalar verilmesi,