Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/13834 K.2020/19113

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın savunması ve mağdurun beyanına göre, olaydan önce taraflar arasında alacak ve verecek meselesinden dolayı husumet bulunduğu, olay günü taraflar arasında bu konudan dolayı çıkan tartışma sırasında sanığın aksi sabit olmayan savunmasına göre mağdurun hakaret etmesi üzerine sanığın mağduru yaraladığı olayda, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekirken, sanık lehine haksız tahrik kabul edilmeme sebebi açıklanmadan TCK'nin 29. madde uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,