Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/13861 K.2020/19239

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 193. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre, mağdurun rahatsız edici bir şekilde egzos sesi çıkartarak sanığın iş yerinin önünden geçmesi üzerine aralarında çıkan tartışma sonucu eylemini gerçekleştirdiği olayda, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı dikkate alınarak sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın eylemi sonucu alınan adli rapora göre müştekinin yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemenin kabul ve uygulamasının da bu yönde olmasına rağmen, TCK'nin 86/1. maddesinden belirlenen temel cezadan 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 87/3.maddesinin gösterilmiş olması,