Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/14177 K.2020/17431

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılanın "ağabeyim ... olmasaydı bana vuracaktı" şeklindeki beyanı, tanık Mehmet'in " kardeşim olan müştekiye yönelik vurmaya çalıştığını veya vurduğunu da görmedim. Sadece kavga etmesinler diyerek ikisini ayırdım ''şeklindeki beyanı ile sanığın " ... sinirlenerek üzerine yürüdüm fakat vurmadım" şeklindeki kolluk beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılanı yaralamaya yönelik herhangi bir eyleminden bahsedilmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yaralamaya teşebbüs suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -