Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/14786 K.2021/438

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında müştekiye yönelik silahla kasten yaraklama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde ve CGK'nin 28.01.2018 tarih, 2017/12-463 Esas ve 2018/20 sayılı kararında belirtildiği üzere infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1.maddesinden temel ceza belirlenirken, ilgili yasa maddesinde adli para cezasının 25 günden az olamayacağı belirtildiği halde, mahkemece temel ceza olarak 5 gün adli para cezası belirlenmesi, bu ceza üzerinden TCK'nin 62.maddesi uyarınca (1/6) takdiri indirim uygulandığında ise 4 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle temel cezanın eksik tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,