Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15022 K.2020/19192

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik müşteki vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

15.12.2014 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi nedeniyle katılan sıfatı bulunmayan müştekinin; 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mahkemece sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanırken, mağdurdan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınarak daha makul ve hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken en üst (3/4) oranda indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,