Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15136 K.2020/19428

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

14.07.2014 tarihli ek kararın sanığın yokluğunda verildiği, sanığın dosyada bilinen adresinin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu, yokluğunda verilen ek kararın doğrudan “MERNİS” kaydı ile 09/08/2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmekle söz konusu tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 14/07/2014 tarihli ek karara yönelik, 18/05/2016 tarihli temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın hazır bulunduğu 04/07/2014 tarihli hüküm duruşmasında, kanun yolu, başvuru süresi ve merciin usulüne uygun olarak tefhim edildiği hükme karşı sanığın, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca 1 haftalık kanuni temyiz süresinden sonra 14.07.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 14.07.2014 tarihli, 2014/304 Esas ve 2014/354 Karar sayılı ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.