Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15247 K.2021/450

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında silahla kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında ise 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen kararlara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a) Sanığın karşılıklı kavga sırasında silahla ateş etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu ancak, aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca sadece daha ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nin 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,