Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15718 K.2020/19941

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Gerekçeli karar başlığında ... ve ...'nın sıfatının mağdur sanık yerine müşteki sanık olarak gösterilmesi,

2) Mahkeme tarafından borcu ödemeyen kişinin sanık ... olduğu, bu sebepten taraflar arasında münakaşa çıktığı, münakaşayı kimin önceden başlattığı tespit edilemediğinden tahrik hükümlerinin uygulanamayacağına dair karar verilmiş ise de;

alacak borç meselesinden kaynaklı hukuki ihtilafın haksız tahrik nedeni olamayacağı, bununla birlikte karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğine ilişkin mahkeme kabulüne göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı,

bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılması gerekliliği gözetilmeden, mahkemenin gerekçesinin kendi içerisinde de çelişmesi suretiyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına dair mahkumiyetinin ertelemeye engel olduğu gözetilmeden hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesine göre ertelenmesi,

4) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûm edilen ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,