Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/1583 K.2020/8795

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,

1) Sanığın katılanın kardeşiyle evli olduğu ve aralarındaki sorunlardan dolayı sanığın eşinin ailesinin evinde kaldığı, bu durumdan katılanı sorumlu tutan sanığın olay günü evlerinin civarında karşılaştığı katılan ile tartıştığı, çıkan kavgada katılana bıçakla saldırdığı ve bıçakla vurması sonucu, dosyada mevcut Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre, katılanın sol 6-7 kot midclavikuler hatta meme altında 1.5 cm boyutundaki kesinin, göğüs boşluğuna nafiz ve kalpte kesi oluşması suretiyle katılanı yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında verilen ilk hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 10.04.2017 tarihli, 2016/9849 Esas ve 2017/4301 Karar sayılı ilamı bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda önceki hükümde sanık hakkında tekerrüre esas olduğu belirtilen ceza miktarının 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğuna hükmedilmemişken 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hakka riayet edilmeksisizn bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık hakkında TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanması sırasında aynı ilamla verilen 11 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğuna hükmedilmesi,