Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15894 K.2021/150

2) Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.05.2017 tarih, 2017/327 Esas, 2017/1084 Karar sayılı kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.05.2017 tarih, 2017/327 Esas, 2017/1084 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince ceza verilmesine yer olmadığına, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/03/2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilmek sureti ile hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.05.2017 tarih, 2017/327 Esas, 2017/1084 sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,