KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/1590 E., 2020/4677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- a) Sanığın yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 gün ve 2018/134 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararı
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
b) İstinaf başvurusunun kabul edilerek sanığın yeniden hüküm kurulması suretiyle yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/11/2019 gün ve 2019/1729 Esas, 2019/2431 Karar sayılı kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2019 gün ve 2019/1729 Esas, 2019/2431 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğin uygulanmasına neden olan Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli, 2014/130 Esas ve 2015/532 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek,
mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve bu ilam yönünden yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın olumlu sonuçlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca ilamları bulunan sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarihli, 2011/10-214 Esas ve 2011/270 Karar sayılı ilamı gereğince tekerrüre esas alınması gereken ilam infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2019 gün ve 2019/1729 Esas, 2019/2431 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/1590, K. 2020/4677, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama