Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15916 K.2020/9342

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin...

Devlet Hastanesince düzenlenen 26.08.2013 tarihli raporda "Sol parietal üzerinde kesi mevcut, 2 cm kesi, hayati tehlikesi yoktur, btm ile düzelmez, kati hekim raporudur'' dendiği; ancak mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile neden giderilemeyeceği hususunda açıklık bulunmadığı, yaralanmanın niteliğine ilişkin raporun ayrıntı içermediği ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilme ihtimali bulunduğundan, mağdurun yaralanmasına ilişkin tüm rapor, grafi ve tıbbi evrakın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilerek,

mağdurda meydana gelen yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususu ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; sanığın yargılama konusu eylemini, eşine karşı ve 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan fırça sapı ile vurmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleştiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,