Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/16281 K.2021/1861

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılan sanık ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümler bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Oluşa, dosya içeriğine, katılanın anlatımı ile uyumlu adli rapora, katılan sanık ...’ın 24.11.2015 tarihli soruşturma aşamasında alınan ifadesinde katılan sanık ...’la “karşılıklı birbirimizi darp ettik” demesine, katılan sanık ...’in 24.11.2015 tarihli soruşturma aşamasında alınan ifadesinde “katılan sanık ...’ın katılan sanık ...’a saldırması nedeniyle elime geçen profili katılan sanık ...’ın kafasına fırlattım ve karşılıklı birbirimizi darp ettik” şeklindeki beyanına ve katılan sanık ...’ın 02.12.2015 tarihinde soruşturma ve 15.03.2016 tarihinde kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde katılan sanık ...’ı olayların büyümemesi ve dışarı çıkarmak için tuttuğunu, sarıldığını ve plastiklerin üzerine düştüklerini o sırada

...’ün de plastik malzeme ile Ercan’a vurduğunu belirtmesine, katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediğinin kabulüne göre katılan sanıklar Vedat, Mehmet ve Yaşar’ın katılan sanık ...’ı kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Katılan sanık ...’ın yaralanmasına ilişkin Çekirge Devlet Hastanesinin 24.11.2015 tarihli raporunun geçici rapor olduğu ve hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılan sanık ...’ın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,