Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/16783 K.2021/1863

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile, sanık müdafiin eski hale getirme dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 19.01.2017 tarihli eski hale iadeye dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 14.04.2010 tarihli duruşmada savunması alınırken bildirdiği, dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve 09.05.2011 tarihinde sanığın "bizzat kendine" tebliğ edildiği; mahkemece hükmün 24.05.2011 tarihinde kesinleştirildiği, sanık müdafiinin 19.05.2016 tarihinde sanığın müdafii olduğuna dair vekaletname sunarak, sanığa 09.05.2011 tarihinde yapılan tebligattaki imzanın sanığa ait olmadığını iddia ederek eski hale getirme talebinde bulunduğu,

tebligat ile eski hale getirme talebi arasındaki süre dikkate alındığında sanık müdafiinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.01.2017 havale tarihinde hükmü temyiz ettiği,