Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/16857 K.2021/2168

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettiği, katılan sanık ... müdafiinin ise sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü de katılan sıfatıyla temyiz ettiği, sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle bu hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin temyiz talebinin mahkemenin 12.07.2016 ek kararıyla reddine dair karar verildiği,

ek kararın katılan sanık ... müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin; 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; redde ilişkin 12.07.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.