Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/1705 K.2020/7878

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın beyanı ile uyumlu tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı uyarınca, sanığın suç tarihinde katılanın arkadaşı olan tanık ... ile tartışıp kavga ettiği sırada, olay yerine gelerek kavgayı ayırmak için kendisine müdahale eden katılanın kafa ve yüz bölgesine elindeki bira şişesiyle vurarak, katılanı yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde yakalama yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarıca belirlenen "1 yıl 6 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca "bir kat" artırılması sırasında, hesap hatası yapılarak "2 yıl 12 ay" hapis cezası yerine "3 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,