Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/17437 K.2021/1376

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın CMK'nin 35/3 maddesindeki "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır." hükmüne uygun şekilde tebliğ yapılması gerekli iken, Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığa normal tebligat yoluyla yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığından sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Dosya kapsamına göre, sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenmiş ise de, 11.04.2013 tarihli Niğde Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda mağdur yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğunun bildirildiği cihetle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Her ne kadar iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri ile sevk yapılmış olsa da, sanık üzerine atılı kasten yaralama suçunun silah niteliğinde herhangi bir cisim ile işlenmediği ve mağdurun yüzünde sabit ize neden olmadığı kabul edildiği, buna göre ise TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Gerekçeli karar başlığında, 03.03.2014 tarihli celsede şikayetinden vazgeçen ...'ın sıfatının mağdur yerine müşteki olarak gösterilmesi,