Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/17442 K.2020/10828

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz talebi ile birlikte aynı zamanda eski hale getirme talebinde de bulunduğu, temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile sanığın eski hale getirme istemini de içeren 27.06.2008 tarihli dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 09.07.2008 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve bu adreste aynı konutta ikamet eden annesi tarafından teslim alındığı; ancak Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, tebligat tarihinde sanığın başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılmakla, yapılan tebliğ işlemi usulsüz olup sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 07.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/3-4. maddelerinde öngörülen "12 yıllık" olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,