Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/17696 K.2021/2364

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5217 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp veya SEGBİS aracılığıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Katılan hakkında Bilecik Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 04/08/2014 tarihli adli raporda; “Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesi konusunun anlaşılabilmesi için şahsın bizzat muayenesinin gerekli olduğu,” belirtildiği, ancak katılanın adli raporda istendiği şekilde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda kati raporu aldırılmadığı anlaşılmakla, bu hususta katılanın adli raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,