Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/17898 K.2020/15474

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/05/2017 tarih ve 2017/323 Esas, 2017/862 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/05/2017 tarih ve 2017/323 Esas, 2017/862 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son, 29, 53. maddeleri uyarınca verilen "1 yıl 8 ay" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılan hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.04.2014 tarihli

raporunun, olay tarihinin üzerinden altı ay geçmeden katılanın yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden anılan raporun adli tıp kriterlerine uygun olmaması ve Konya Beyhekim Devlet Hastanesinin 09.07.2014 tarihli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen "Yüzde sol kaşta bulunan yaralanma yüzde sabit iz niteliğindedir." şeklindeki adli raporun, yaranın sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta fark edilir nitelikte olup olmadığı hususunu ve yaranın özelliklerini denetime imkan verecek şekilde içermemesi nedeniyle hükme esas alınacak yeterlilikte olmaması karşısında;

katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine bizzat sevkiyle tarif edilen yaranın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki raporlar hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,